O teu navegador non soporta java
Conta unha antiga lenda que un gran incendio deixou o pobo destru�do a modo de castigo
No mes de San Xoan as mozas po��an nas s�as portas ramas de codeso con poderes para escorrentar,� parecer, maleficios e meigallos. E cando o galo anunciaba co seu canto o mencer do novo d�a os homes do lugar apa�aban le�a no monte para facer as chamadas lumieiras ou cacharelas propias de esta noite de San Xoan.
Logo, cando no ceo asomaban os cornos da l�a, organizaban a festa do lume, � que �an todos, mozos e mozas, ataviados con traxe de festa. As mulleres levaban prendida na roupa unha poli�a de codeso, para ter sorte ese d�a e comunicar esta sorte a quen bailase con elas aredor da fogueira.
E as�, bailando sen desmaiar, �an apagando o lume cos p�s, evitando con moito tento de non se queimaren. A danza por fin acababa � conseguiren deixaren totalmente apagada por fin a lumieira, sen que nin chamas nin ascuas os alcanzasen.
Pero o mais abraiante, a�nda que sexa unha terra de meigas - porque, habelas, hailas - � que so quedaron en p� as mulleres que polo poder do codeso lograran triunfar sobre o lume.
Os homes, agradecidos e moi admirados ante tan grande poder, foron caendo axeonllados ante as s�as donas.
Texto e m�sica extraidos do CD: " Sui Generis" de Ancoradoiro (Edici�ns do Cumio)



P�xina anterior
P�xina Principal
Escribeme!...
Hosted by www.Geocities.ws

1