��� Unha zorra coll�u un fermosisimo galo, e iste, querendo fuxir dos dentes da raposa, d�xolle moi cuco:

���� -�A que non eres capaz de decir "Tanta casta�a"?.

��� A raposa gralle�u como poido:
�
��� - Tanta casta�a.

���� -Non vale, m�is crari�o que iso nin Diolo entende.

��� -Tanta casta�a -repet�u a zorra abrindo a boca dabondo.

��� Sa�u o galo, cacarexando, pous�use nun carballo. A raposa, bulrada, dec�alle:

��������� -Xan, pelour�n,
��������� baixa pola roupa.

��������� -Non baixo, non,
��������� que Dios que me d�u ista,
��������� hame dar outra.

��� A raposa maxinaba facer baixar ao galo do carballo i escornenz�u a frotar o rabo contra o p� do �rbore a ver si o cortaba. Ent�n o galo rindose d�xolle � raposa:

���� -L�breme Dios de fouce e machado,
���� que rabo de zorra non corta carballo.

P�xina Principal